Albert en Kees tijdens het sambal maken

Het verhaal van De Vergulde Tong

Het begon met een pan sambal

Sommige verhalen beginnen met een recept. Dat van mij begon met een collega.

In de jaren negentig werkte ik in restaurant d’Vijff Vlieghen in Amsterdam. Daar leerde ik Kees kennen. Twee keer per jaar maakte hij een grote pan van zijn milde sambal.

Aan het einde van de avond kwam die pan op tafel. We haalden een stukje brood door de sambal, er gingen een paar flesjes bier open en collega’s uit de bediening én de keuken schoven aan. Die pan ging altijd leeg.

Iedereen vond de sambal geweldig. Natuurlijk vroegen we of Kees het recept met ons wilde delen. Hij glimlachte en hield het voor zichzelf.


In de jaren daarna werden we vrienden. We kookten samen, maakten goulashsoep en limoncello, gingen vissen en trokken eropuit om eetbare paddenstoelen te zoeken. Eigenlijk draaide het altijd om lekker eten en gezellig samen bezig zijn.

Maar de sambal bleef zijn geheim.

Tot 2016.

“Albert, we gaan sambal maken.”

Na al die jaren liet Kees mij zien hoe hij zijn sambal maakte. Uit enthousiasme zette ik een paar foto’s op Facebook, gewoon omdat ik er trots op was. Tot mijn verrassing stroomde mijn inbox vol met berichten van oud-collega’s die graag weer een bakje wilden.

Kees met de eerste potjes sambal
De eerste potjes. Zonder dat we het wisten, begon hier het verhaal van De Vergulde Tong.

Sindsdien maak ik de sambal nog steeds. Gewoon omdat ik het leuk vind om te doen en omdat ik geniet van de reacties van mensen die hem proeven.

Als Kees zijn recept niet met mij had gedeeld, was De Vergulde Tong er nooit geweest.

De Vergulde Tong is voor mij een plek waar mooie producten en de verhalen erachter samenkomen. En dit is het verhaal waarmee het voor mij allemaal begon.

Albert en Kees samen met gevonden paddenstoelen
Nog steeds trekken we er regelmatig samen op uit. Soms om te koken, soms om eetbare paddenstoelen te zoeken.